logo_Ede

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Door Rini Kreeft

"Veel mensen zien mij nog steeds als olifantenverhuurder. Goed: dat bracht een tijdje publiciteit. Het is nu wel even anders. Wij doen gigantische projecten en party's. En dat beperkt zich niet alleen tot de Heideweek en de zomerfeesten in Nijmegen".

Dat zegt Simon van Oostveen, de man van en achter het gelijknamige organisatie/artiestenbureau in Ede, dat vrijwel alle muzikale festiviteiten in en rond de Edese Heideweek regelde.

Grootste object was het popgebeuren op het Zuidplein. De horecavereniging Ede-Zuid, die het betaalt, vond dat de gemeente te laks was. Het feest zou niet doorgaan. Uiteindelijk gebeurde dat toch. Partijen werden het weer eens en toen mocht Simon van Oostveen alsnog een programma uit de grond stampen.

Simon van Oostveen

Vertraging

Een ander festijn was de openingsavond, die bijna in het water viel. Van Oostveen: "De regen had ons, voordat het programma begon, parten gespeeld. De boel was al nat. Bovendien kreeg ik kort na de start te horen dat Lee Towers in een file zat. Een half uur vertraging. Dan is het een voordeel dat zo'n Heideweekbestuur een organisatie als de onze heeft ngeschakeld Je weet uit ervaring hoe je dat moet oplossen. Gewoon wat schuiven in het programma. Dat heb ik ook gedaan. En niemand van het publiek heeft het gemerkt. Ik word ervoor betaald om het perfect te laten verlopen".

Simon van Oostveen werkt nu bijna drie jaar voor zichzelf. Voor die tijd samen met een compagnon. "Ik vond dat ik het, alleen, anders maar vooral beter zou kunnen".

Alles

"We doen bijna alles. Van winkelweken tot festivals en van Heideweek tot zomerfeesten. En dat door heel Nederland Degenen die met ons in zee gaan, moeten weten waar ze mee af zijn. Ik besteed veel aandacht aan de voorbereiding en afwerking. Zeker bij buitenprojecten. Een voorbeeld is", aldus Van Oostveen, "de Heideweekopening".

"Hans van Willigenburg en Gerard Jolink, alsmede de kunstwielervereniging en het waterorgel, zijn op mijn advies gekomen. En dat waterorgel, al is dat achteraf wat cynisch, kwam vanwege de regen uitstekend van pas. Bovendien had ik een tweede geluidset klaar staan. Het kostte alleen wat tijd om het spul te regelen. Ik word ervoor betaald om voor dat soort onverwachte ontwikkelingen een oplossing bij de hand te hebben".

Het leven van een man zoals Simon van Oostveen is zeer onregelmatig. "Het brengt ook een gigantisch stuk spanning mee," zegt hij. "Je kunt dan echter best een goede prestatie neerzetten. Problemen als een regenbui maken mij niet meer zenuwachtig. Daar kijk je wel doorheen".

Geluid

"Minder makkelijk gaat dat met het nieuwe fenomeen: de geluidsbegrenzer. Op het Zuidplein ging dat goed. Als het ding er uit vloog lag dat aan de man die de apparatuur bediende. Zij proberen gewoon hoever ze kunnen gaan. En dan klapt de zaak er uit".

"Het is eigenlijk in Nijmegen begonnen. Ede heeft het toen overgenomen, nadat het twee jaar terug op de Parkweg fout liep. Het gaat er daarbij om of ze er verstand van hebben. De gemeenten kunnen namelijk ook waardevolle adviezen geven. Het hangt er helemaal vanaf waar het meetpunt ligt. Je kunt dit soort zaken dan ook niet vanachter je bureau bekijken. Je moet er altijd naar toe. Jammer is het," aldus Simon, "dat er landelijk niets is geregeld. Iedere gemeente stelt haar eigen regels vast voor de geluidsnormen".

Volgens de Edese organisator maken de bands nog wel problemen over de geluidsbegrenzing. "We geven altijd aan dat er een begrenzer tussen komt. We hebben bovendien zelf een uitstekend bureau ingeschakeld voor dit soort zaken. De bands zouden we eigenlijk niets hoeven te vertellen. Zij moeten de wet kennen. Toch vertellen we ze de spelregels. Het gaat er dan om hoe zo'n groep er tegenover staat Pikken ze het niet, dan nemen we zo'n groep niet. Want, problemen creëren kan ik zelf wel".

Edese Post, 6 juni 1985